فلوس یا باران طلایی

بومی مناطق گرم و مرطوب مانند هندوستان است ، در موطن اصلی گل به میوه که یک نیام استوانه ای به طول 20 تا 40 سانتی متر وبه قطر 2 تا 3 سانتی متر  می باشد، تبدیل می شود ولی در خوزستان من ندیده ام که به بذر  بنشیند ،در اکثر عطاریها  غلاف آن بفروش میرسد و مصرف دارویی متعددی دارد ،بذر آن برای سبز شدن نیاز به عملیات خاصی دارد. یکی از محققین مرکز تحقیقات منابع طبیعی خوزستان به نام آقای دکتر  روحی پور که همشهری من است  ،موفق به تولید نهال فلوس از طریق تیمارهای آب جوش بذر ، شده بود.

در سال 1367 من تعدادی نهال از آنها برای فضای سبز شهرداری بهبهان خریدم و در چند پارک کشت نمودم (من در سال  1367 مسئول فضای سبز شهرداری بودم ولی  به علت  جو نامساعد شهرداری ،که اهمیتی به فضای سبز نمیدادند، استعفا و به استخدام  اداره کشاورزی در آمدم ) که متاسفانه در اثر عدم مراقبت ، نهالها از بین رفتند. البته تعدادی از این گونه در  محوطه دانشگاه و باغ گیاهشناسی دزفول و بصورت پراکنده در فضاهای سبزشهرهای  استان خوزستان و بعضی از منازل  وجود دارد.

شاید مناسب باشد در رابطه با این گونه گیاهی خاطره ای برایتان تعریف کنم، در سال 1368 که در اداره کشاورزی کار میکردم یکی از همکارانم ،که از علاقه من به سیستماتیک گیاهی خبردار بود برایم تعریف کرد که سالها پیش  در منزل یک از همسایه هایمان درخت بزرگی  با گلهای زرد زیبا وجود داشت که کسی آن را نمی شناخت ، یکبار که آقای روحی پور برای ماموریت اداری به بهبهان آمده بود او را برای شناسایی درخت به منزل همسایه بردیم که فرمودنند این درخت فلوس می باشد ولی متعجب از اینکه این درخت چگونه اینجا سبز شده است در پیگیریهایی که بعمل آمد مشخص شده که صاحب خانه مرد مسنی است که گاهی از جوشانده فلوس برای نرمی سینه استفاده میکرده و باقیماند آن را در باغچه می ریخته ،که یکی از بذر ها سبز شده و به درخت بزرگی تبدیل شده است.

استاد عملیات باغبانی ما نام فارسی «باران طلایی » را برای معرفی این گونه بکار می برد.البته درختان دیگری هم به این نام خوانده می شوند .

/ 0 نظر / 264 بازدید